De Encyclopedie heeft goed nieuws: Geen statiegeld is opnieuw -op internet- uitgebracht! En wel hier.
In februari en maart 1979 verschenen de eerste en de tweede druk van Geen statiegeld. Deze publicatie vormde het sluitstuk van de eerste Empty Bottle periode. Thematisch werd teruggegrepen op de tot dan verschenen bulletins terwijl "Zoetermeerlijn" een recapitulatie van de voorgaande jaren gaf.
Op het moment van verschijnen was minder duidelijk wat de toekomst van EBNA zou zijn. Met Hinsicht is die toekomst eenvoudig terug te vinden in "Geen statiegeld": Zowel het hilarisch archivarische (Schoenendoos!) als het autobiografisch encyclopedische (Nieuwe Veenhoop! Oude Veenhoop!) zijn volop aanwezig.
De huidige internet-uitgave is tekstueel volledig, echter zonder voorwoord, rechtenvoorbehoud, overzicht Dimlicht Monumentaalreeks en de aanprijzing van de Financial Times. Het is nog niet bekend op welke termijn de fascimile-uitgave met wetenschappelijke annotatie zal worden uitgebracht.
28 januari 2005
Eerste publicatie 'Geen statiegeld' sinds 1979
26 januari 2005
Duizend woorden en een plaatje
25 januari 2005
Niet geschikt voor modderdenkers
22 januari 2005
De encyclopedie
In De Encyclopedie (EBNA, 1996) is het volgende te vinden bij het trefwoord encyclopedie:
"Encyclopedie Kijk in een .. altijd eerst bij het trefwoord encyclopedie . Wanneer daar iets verstandigs staat is de rest eveneens ok.
Er zullen altijd mensen zijn die de behoefte hebben een boek te schrijven waar alles in staat. Neem nu d'Alembert of de oude meneer Winkler.
In tegenspraak hiermee lijkt het moderne standpunt dat een moderne encyclopedie informatie bevat die nergens anders te vinden is. Dit om dubbele opslag en problemen met versiebeheer te voorkomen.
Dat een combinatie van beide uitgangspunten mogelijk is bewijst Piet Grijs met zijn klassieke werk De encyclopedie (Querido, 1982). Gelukkig bestaat er geen auteursrecht op titels."
Bij EBNA zijn er plannen om een nieuwe versie van de Encyclopedie te starten. Vanzelfsprekend wordt begonnen met het lemma Encyclopedie.
Nog te gebruiken
Typologie van de encyclopedie
De auteur van het lemma werkt deze typologie onvoldoende uit: zijn er encyclopedieën met veel lange diepgravende artikelen? Er zijn zeker encyclopediëen met weinig korte artikelen. Denk aan De Encyclopedie van Piet Grijs (een dunne Querido-pocket) of De Encyclopedie van EBNA uit 1996 (een enkele pagina). Ook de mogelijkheden van de indexering kunnen verder worden uitgewerkt.
11 januari 2005
De andere EBNA's 1 - In de buurt van ...
De notulen van de buurtvergadering dragen de trotse kop "EBNA News- News Items for the Ellwanger & Barry Neighborhood". Oudste datering Saturday, November 17, 2001.
Voor EBNA-liefhebbers zeker interessant. Zo zijn er dingen te lezen als: For a detailed geological history of the EBNA area, please see this Geology of the EBNA Neighborhood by EBNA member and University of Rochester geology professor Bill Chaisson. Fraai! Daar willen we graag meer over weten!
08 januari 2005
Stilstand in de Hoge Venen
Toen Jürgen Schröder dan ook langzaam wegzakte in het drijfzand van de Hoge Venen wist hij dat hij een probleem had. Hij herinnerde zich dat volgens Jean-Marie Groulard (73) vijf kilo veenmos tot 72 kilo water kan bevatten. Een kilo zou dan achttien kilo vasthouden. Volgens het dagblad Trouw houden alle veenmossen op de wereld evenveel kooldioxide vast als er in de atmosfeer aanwezig is.
Hij sloeg met armen en benen, maar hij wist dat dat hem niet zou redden.
Hij beoordeelde zijn positie in ruimte en tijd voor de laatste maal. Zijn stilstand in het horizontale vlak deed er niet toe. Zijn trage en ongewilde verticale verplaatsing zou uiteindelijk zelfs in centimeters gemeten gering zijn. Ook de tijdsduur zou niet groot zijn, om over snelheid en versnelling maar te zwijgen. Wellicht zou zijn lichaam na twee of drie dagen weer in een evenwichtspositie belanden.
Met dank aan Victor Weekhout die EBNA op het onderwerp attendeerde
07 januari 2005
Fysieke deel EBNA Archief verhuisd
06 januari 2005
Deze tentatieve verbreding
05 januari 2005
EBNA Nu
08 december 1996
A Blast From The Past 7 - Mary Black in de Melkweg 1996
Mary Black Melkweg 7/8 december 96 Voor Blues Stay Away Music was het optreden van Mary Black op zondagavond 8 december in The Max een waardig besluit van het concertjaar 1996. Met twee uitverkochte optredens in de Melkweg sloot Mary haar Europese tournee af. Een uitstekende band en een uitgelezen repertoire zorgden voor een welbestede avond. Een groot aantal oude bekenden waaronder Carolina Rua, Without The Fanfare, Past The Point Of Rescue, Kathy passeerden de revu. Nieuwer werk werd wel gespeeld maar kreeg toch iets minder aandacht. Het publiek had daar vanzelfsprekend geen bezwaar tegen. Een van de hoogtepunten was de uitvoering van "By The Time It Gets Dark". Ook Mary Black is Sandy Denny nog niet vergeten. Dat Mary's dochtertje in één van de laatste toegiften, A Mother's Heart, mee mocht zingen, viel natuurlijk in goede aarde bij het toch al gevoelsmatig geraakte publiek. (20/12/96)Deze recensie werd in 1996 op de toenmalige website van Blues Stay Away Music geplaatst. |
04 december 1996
A Blast From The Past 6 - Kate & Anna McGarrigle in de Melkweg 1996
Kate & Anna McGarrigle Melkweg 3 november 96
Kate & Anna McGarrigle waren ook nog even in Amsterdam aan het eind van hun Europese tournee. Hun band was al naar huis gestuurd zodat het een familie-onderonsje werd.
Eigenlijk kon het bij voorbaat al niet stuk - de dames waren sinds de zeventiger jaren niet meer in Amsterdam geweest, en hebben onlangs een mooie nieuwe CD ("Matapedia")uitgebracht. Van deze CD speelden ze het prachtige Goin' Back To Harlan en het nostalgische titelnummer Matapedia. Daarnaast vergaten de goed gehumeurde zusjes het oudere werk niet: Complainte de Sainte Catharine, (Talk To Me Of) Mendocino en, jawel, The Swimming Song werden vakkundig en gevoelig voor het voetlicht gebracht. Ondersteund door zoon (Kate) en dochter (Anna) wisten ze de zaal van begin tot eind te boeien. Het optreden was deels terugblik, deels promotie van Matapedia. De liefhebbers wisten het al eerder, het bleek waar te zijn: de samenzang van het duo is niet te overtreffen. (04/11/96)
Deze recensie werd in 1996 op de toenmalige website van Blues Stay Away Music geplaatst.
25 september 1996
A Blast From The Past 5 - David Lindley en Hani Naser in Paradiso 1996
David Lindley + Hani Naser in Paradiso
David Lindley was samen met de percussionist Hani Naser op 25 september in Paradiso. El Rayo-X, Mr Dave, mogen we hem Professor Lindley noemen? Het was een hogeschool van de muziek die de dankbare toeschouwers voorgeschoteld kregen. Ondanks het voetbal op tv wisten de twee muzikanten rond de tweehonderd muziekkenners naar Paradiso te lokken. Want dat Lindley een musician's musician is staat wel vast. Dat het concert tevens een muziekles zou worden was al duidelijk voordat de twee het podium betraden: de acht snaarinstrumenten op het podium demonstreerden bij voorbaat de veelzijdigheid van hun bespeler. En ze werden allemaal gebruikt - van arabische luit (oud) tot banjo, van 8-snarige bas tot spaanse gitaar.
Dave speelde een aangename mix van oud en nieuw. Aangezien hij zelf weinig of geen nummers schrijft kan hij zijn eigen stempel alleen drukken door een eigenzinnige repertoire-keus die hem alle kans geeft zijn fantastische spel te etaleren. De swingende ritmiek van Hani Naser zorgde voor een aangename afwisseling - duidelijk dat ze met plezier samen speelden. Ze openden met Cottonmill Blues, een bluesje op de oud, dat moet iets nieuws zijn. Direct daarna volgde het van Ry Cooder bekende How can a poor man stand this times in een fantastische interpretatie. Ongelooflijk zoals Mr. Dave de laptop steel bespeelde. Dat bleef hij ook in de volgende nummers waaronder Jimmy Hoffa Memorial Blues (where's Jimmy?), The Meatman en J.J. Cale's "Tijuana" doen. In een ontroerende uitvoering van Bob Dylan's "Well, Well, Well" bespeelde hij in de eerste strofen een banjo met strijkstok, om aan het eind op fingerpickin' over te gaan.
Tussendoor haalde de man met het lange zwarte haar en de grijze bakkebaarden in een bijna onverstaanbaar lage stem herinneringen op - bijvoorbeeld aan zijn eerste LSD gebruik, toen hij in 1970 voor het eerst in Amsterdam was. De vrolijke blik met knipoog waarmee hij de anekdote besloot "it was the first and only time" komt in aanmerking voor de ereprijs Beste Samenzweerder 1996. Of aan zijn musicale uitstapje naar Madagascar. Het instrumentale nummer Afindrafindrao had hij blijkbaar al voorafgaand aan zijn reis geleerd, "you know it had my brain scrambled". De uitvoering was er niet minder om.
Na ruim twee uur zat het concert erop, een ontspannen en enthousiaste zaal nam tevreden afscheid van de beide entertainers. Het had natuurlijk drukker mogen zijn, feit blijft dat hij ondanks zijn prachtige spel en ondanks zijn voortreffelijke medemuzikant Hani Naser - begeleider is niet juiste woord - een minor artist is en wel altijd zal blijven. In de toegift bracht hij zijn oude succesnummers Mercury Blues en She Took Off My Romeo's, beide van de lp El Rayo-X, tot nieuw leven. De thuisblijvers - die Ajax in de Arena met 1-0 zagen verliezen van Grasshoppers - hadden voor de zoveelste keer ongelijk. (26/09/96)
Deze recensie werd in 1996 op de toenmalige website van Blues Stay Away Music geplaatst.
09 augustus 1996
A Blast From The Past 4 - Rosie Flores in Paradiso 1996
Rosie Flores trad op vrijdagavond 9 augustus op in Paradiso. Voorafgegaan door The Delevantes, een Everly Brothers kloon uit -u raadt het- Tennessee had ze tussen tien en elf uur even de tijd het publiek voor zich te winnen. De rockers stonden om elf uur al klaar om de zaal over te nemen, inclusief kuiven, borsthaar, tattoos en leren jasjes. Spijtig dus dat Rosie's optreden zo kort was.
In de liner notes van Rockabilly Filly (haar laatste CD) omschrijft ze zichzelf als oorspronkelijk een combinatie van Gram Parsons en Patsy Clines, later wakker geschudt door rockabilly. Belangrijker misschien om haar muziek te karakteriseren is het feit dat ze onmiskenbaar uit Texas komt. En in Texas zijn ze niet eenkennig. Vandaar dat haar scheurende elektrische gitaar net zo gemakkelijk in te passen is in You Tear Me Up, een rocker die ze schreef samen met Rocky Burnette, als in Honky Tonk Moon, een western swing nummer met de beroemde trage country swing. Dat haar band slechts uit een drummer, bassist (staand) en haarzelf bestond mocht de pret niet drukken maar gaf toch te denken. Jammer dat ze geen hoofdakt was deze avond, jammer dat ze geen musici uit de VS mee kon nemen. En jammer misschien dat ze voor het grootste deel rockabilly speelde. Niets ten nadele overigens van haar stijlvolle en opwindende uitvoeringen - feit blijft dat de vonken eraf spatten juist in de het enige countryrock-nummer dat ze speelde: Crying Over You van haar CD Once More With Feeling uit 1993.
De uitsmijter It Came From Memphis deed naar meer smaken, het mocht niet zo zijn. Hopelijk komt ze een volgende keer met een grotere band en als hoofdakt... (09/08/96)

